SPORE

Spore

Geskryf deur Melissa van Eeden

 

Eensaam

staan Spore op die stasie waar hy wag

vir die trein na Johannesburg

waar hy sy drome gaan najaag

hy hoor reeds die begeleiding

van die stadsgedruis waarop hy snags

gaan neurie voordat hy verval in ‘n onderbroke slaap

van ‘n taxi se toet ‘n streekstaal wat mense

in die verbygaan klets die neonligte wat as

tydaanwysing dien vir die nag

 

om die draai kom hy aan gehardloop

die lokomotief wat voort storm

Spore tel sy koffer op, voel-voel

aan sy sak vir die drie klippies

sy glimlag breed getrek op sy armoedige gesig

‘n skreeuende fluit jaag die voëls uit hul neste wat nou swerm in die

blou lug met gesketsde rookwolke soos die lokomotief ‘n laaste

teug neem van die sigaret voordat die sigaretstompie

by die venster uitgesmyt word

die lokomotief skop vas teen die yster

en stop voor Spore

die deure ruk oop

niemand klim uit

Spore gee die man twee klippe voor hy in klim

die laaste klip sal hy gebruik om sy moeder te bel

as hy veilig in Johannesburg bestem

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s